Met bijna 30 deelnemers aan het vertrek bij de bekende verzamelplaats aan de Bilderdammerweg en een heerlijk zonnetje kon iedereen kort-kort van start voor een rondje O(udewater) onder leiding van George of een tocht naar D(elft) met als nieuwe wegkapitein Frans.

Rondje Delft

Met Martin Zuiver als navigator en steun voor Frans werd koers gezet over bekende wegen, hoe kan het anders zo dicht bij Kudelstaart. Verrassend was het pad tussen de Langeraarse Plassen door en vervolgens direct over de noodbrug bij Papenveer. Het gevarieerde gezelschap, met onze baanwielrenster Imke en gelukkig ook weer de van een blessure herstelde Ria zette koers naar Alphen aan de Rijn, waarbij het plaatselijke golfterrein werd doorkruist. Met Fred een Nico werd koers gezet naar Hazerswoude en over zeer landelijke weggetjes naar Zoeterwoude. De N11 werd gevolgd tot aan de Vliet, waarna het gemakkelijk was dit water te volgen naar Leidschendam, Rijswijk en uiteindelijk Delft, waar de koffiestop werd gehouden.

Onder het oorverdovende gebeier van de Grote Kerk werden van koffie (verkeerd) en cappuccino met natuurlijk heerlijke, warme appelgebak met slagroom genoten. Om Delft te verlaten reden we nog langs enkele prachtige grachten met traditionele huizen, waarna de route werd vervolgd naar Pijnacker en Berken Rodenrijs. Aan de kop werd regelmatig gewisseld door Stijn (zus Imke was achtergebleven in Delft) en Remco. Het tempo was precies goed, zodat iedereen het ontspannen kon volgen en er geen gaten vielen. Via Bleijswijk, waar Frans ons door een prachtig natuurgebied leidde, reden we langs het uitgebreide tuinbouwgebied van Boskoop, om weer in Alphen aan de Rijn uit te komen.

Lukas bleek weer prima in vorm te zijn en ook Jacques is een vaste deelnemer aan de Jan de Vos tocht. Jan Versteegh vertelt “niet heel veel getraind” te hebben, maar trapt moeiteloos de kilometers weg, evenals Gerard, Peter, Arnold en nieuwkomer Murk. Het laatste stuk van de route voerde langs Ter Aar waarna Jos, nog steeds niet versleten, tot Vrouwenakker het tempo nog even flink opschroefde, maar de mannen en vrouw, niet van zich af kon schudden.

Lekker peddelend werd het laatste stukje naar Kudelstaart gereden, waarbij iedereen het er over eens was dat dit weer een mooie tocht was: fantastische weersomstandigheden, een hele verrassende, afwisselende nieuwe route van 115 km (met dank aan Frans en Martin) en een super gezellige sfeer.

Rondje Oudewater

Via de Banken naar de Amstel kwam de eerste behendigheidsproef in zicht: zonder af te stappen de Tolhuissluis oversteken. Dat ging meteen al goed en toen niet veel later de Hoekse Aarkade bij Papenveer ook probleemloos werd gepasseerd, kon je al zien dat het een mooie rit ging worden. De familie van der Hoorn pakte meteen de 1e plaats in het “welke familie is het best vertegenwoordigd” klassement met Dirk, Yvonne, Jasper en Lucas als deelnemers. Gedeeld 2e waren de familie Mol waar vader Kees dochter Carlijn (verreweg de jongste deelneemster!) had meegenomen en de familie Ubink die met Joke en zoon Bas ook van de partij waren. Dirk had geen enkel risico genomen want t/m Oudewater kwamen we her en der familieleden of naamgenoten tegen die als het moest ook nog wel even mee wilden fietsen.

Voordat we daar aankwamen ging het via Aarlanderveen, Zwammerdam en Bodegraven naar de Oude Rijn. Over een prachtig fietspad gelegen tussen de huizen en het water, weken we na 5 km af om richting Reeuwijkse plassen te fietsen. Via Hogebrug met onderweg veel kerkgangers op de fiets als tegenliggers, bereikten we het mooie centrum van Oudewater. Tijd voor koffie met appeltaart! En wie zag Lukas op hetzelfde terras: “oom Eef je neus zit scheef!”. Dirk had elk risico uitgeschakeld en broer Eef voor de zekerheid ook naar Oudewater laten fietsen! Na met zijn allen geposeerd te hebben voor de buste van Joop Doderer (Swiebertje) ging de tocht verder langs de Vliet naar Linschoten, dwars door Woerden via wat omwegen naar Harmelen om uiteindelijk kasteel de Haar in Haarzuilens te bereiken.

Carlijn maar ook Carla begonnen de benen toch wel een beetje te voelen: tijd voor een foto en een ijsje bij de snackcar (al 46 jaar op die plek aanwezig!). Na deze korte stop vervolgden we de route richting Portengen en sloegen we na een tijdje linksaf om in de buurt van Woerdense Verlaat de kronkelende Kromme Mijdrecht te bereiken. Carlijn vroeg wanneer deze weg nu eens ophield maar bleef gelukkig wel flink doortrappen. Yvonne en Carla namen het kopwerk over en met de wind licht in de rug vlogen we bijna naar de Hoef. De Ruige Kade lieten we rechts liggen zodat de Ter Aar fietsers de kortste weg richting huis konden nemen. Via Blokland en even later Vrouwenakker arriveerden we rond 13:00 uur in Kudelstaart.

Het schijnt dat Dirk, Yvonne, Jasper, Lucas, Kees en Carlijn vanuit Ter Aar nog even naar halverwege Woubrugge en weer terug gereden zijn om de 100 km (vanaf de start van huis ’s ochtends vroeg in Ter Aar) vol te maken. Al met al was het een prachtige rit langs landelijke weggetjes, via onbekende paadjes, in een prettig tempo van bijna 25 km/uur maar vooral met een enthousiaste groep deelnemers die er met zijn allen een bijzonder leuke Jan de Vos tocht van hebben gemaakt. Volgend jaar vast weer !

1 Reactie op “Jan de Vos tocht”

  1. Nico Kuipers schreef:

    Leuke verslagen. Jammer dat ik er dit jaar niet bij kon zijn maar volgend jaar weer beslist van de partij.